Επικονδυλίτιδα

Τι είναι η επικονδυλίτιδα;

Η επικονδυλίτιδα χαρακτηρίζεται από εκφύλιση των τενόντων των μυών του πήχη, που προσφύονται στο ύψος του αγκώνα (εικ. 1). Η πάθηση μπορεί να πλήξει είτε τους έξω πλάγιους τένοντες (έξω επικονδυλίτιδα), είτε την εσωτερική πλευρά του αγκώνα (έσω επικονδυλίτιδα). Οφείλεται στην υπερβολική χρήση των μυών του πήχη και είναι συχνότερη σε όσους παίζουν τένις (ο γνωστός «Αγκώνας των Τενιστών – Tennis Elbow»), αλλά μπορεί να προκληθεί και από άλλες δραστηριότητες που προκαλούν έντονη καταπόνηση των μυών στο ύψος του αγκώνα.

Πως προκύπτει

Η υπερβολική σύσπαση των μυών του πήχη προκαλεί μια σειρά μικροσκοπικών τραυματισμών στους τένοντες που προσφύονται στον αγκώνα. Έτσι καθώς συνεχίζεται η καταπόνηση των μυών, ο οργανισμός αδυνατεί να επουλώσει τους τραυματισμένους μυς και τελικά αναπτύσσεται εκφύλιση στην πρόσφυση των τενόντων. Περισσότερο εκτεθειμένοι στον κίνδυνο είναι οι ελλιπώς προετοιμασμένοι, από τεχνικής άποψης, λάτρεις του τένις, ειδικά αν χρησιμοποιούν συχνά την ανάποδη μπαλιά με λανθασμένες κινήσεις. Η ονομασία “tennis elbow” δεν αποκλείει το ενδεχόμενο τα αίτια της επικονδυλίτιδας να εντοπίζονται και σε άλλες δραστηριότητες που απαιτούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις, όπως η χρήση σφυριού, η ζωγραφική, η χρήση κατσαβιδιού, τσουγκράνας κλπ. Αυτό σημαίνει ότι και οι ξυλουργοί, οι κηπουροί, οι ελαιοχρωματιστές, αλλά και ορισμένοι μουσικοί είναι εκτεθειμένοι στον κίνδυνο.

Συμπτώματα

Ο πόνος εντοπίζεται συνήθως στην εξωτερική ή την εσωτερική πλευρά του αγκώνα και μπορεί να ακτινοβολεί προς τα κάτω, κατά μήκος του αντιβραχίου μέχρι τον καρπό. Ο πόνος χειροτερεύει όταν ασκείται πίεση στην προσβεβλημένη περιοχή, κατά την κίνηση του καρπού, όταν εκτελούνται διάφορες χειρονομίες, ακόμα και κοινότυπες, όπως η χειραψία και όταν σηκώνουμε βάρη. Επιπλέον, εξαιτίας του πόνου η δύναμη του χεριού εξασθενεί. Εάν ο πόνος δεν αντιμετωπιστεί, είναι δυνατόν να επιδεινωθεί και με το πέρασμα του χρόνου να είναι αισθητός ακόμα και κατά την ανάπαυση.

Αντιμετώπιση

Η θεραπεία της επικονδυλίτιδας είναι κατ’ αρχήν συντηρητική. Η τροποποίηση των δραστηριοτήτων και η έναρξη προγράμματος φυσιοθεραπείας που ακολουθείται από ασκήσεις διάτασης των μυών του πήχη βοηθάει στην υποχώρηση των συμπτωμάτων. Η χρήση ειδικού νάρθηκα γύρω από τον αγκώνα ανακουφίζει, επίσης, από τα συμπτώματα (εικ. 2). Επί εμμονής των ενοχλημάτων, η τοπική έκχυση κορτιζόνης κρίνεται χρήσιμη. Αν και πολλοί άνθρωποι θεωρούν την έκχυση της κορτιζόνης επιβλαβή, αυτό είναι λάθος. Η κορτιζόνη είναι ισχυρό αντιφλεγμονώδες φάρμακο, και η τοπική έκχυση μια ή περισσότερες φορές δεν δημιουργεί προβλήματα στον οργανισμό (εικ. 3). Σε περίπτωση που αποτύχει η συντηρητική αγωγή τότε έχει θέση η χειρουργική θεραπεία. Η επέμβαση που γίνεται είναι η απελευθέρωση της πρόσφυσης των τενόντων στην περιοχή του αγκώνα.

Χειρουργική Θεραπεία

Η χειρουργική θεραπεία μπορεί να είναι είτε με την ανοικτή τεχνική με μια μικρή τομή στον αγκώνα (εικ. 4) είτε με την αρθροσκοπική τεχνική (εικ. 5) κατά την οποία μπορεί να ελεγχθεί και όλη η άρθρωση του αγκώνα. Η επέμβαση συνήθως γίνεται με τοπική και ο ασθενής πάει στο σπίτι του την ίδια μέρα. Μετά το χειρουργείο τοποθετούμε επίδεσμο γύρω από τον αγκώνα. Τις πρώτες 2 εβδομάδες ο επίδεσμος παραμένει στο άκρο, το οποίο διατηρείται στεγνό (για να επουλωθεί η χειρουργική τομή). Κατόπιν αρχίζει η πλήρης κινητοποίηση του αγκώνα και του αντιβραχίου.

Αποτελέσματα και Επιπλοκές

Συνήθως ο πόνος φεύγει άμεσα και οι επιπλοκές δεν είναι συχνές. Δυσκαμψία και ελάττωση της δύναμης είναι αναμενόμενες αρχικά, αλλά σταδιακά η κίνηση και η δύναμη επανέρχονται.

Επέστρεψε με υγεία και δύναμη για νέες προκλήσεις!