fbpx

Νόσος Dupuytren - Ρίκνωση Παλαμιαίας Απονεύρωσης

Τι είναι η νόσος Dupuytren;

Η νόσος του Dupuytren συνίσταται σε ανώμαλη πάχυνση του συνδετικού ιστού ακριβώς κάτω από το δέρμα της παλάμης. Η πάχυνση του συνδετικού ιστού ξεκινάει από την παλάμη και σταδιακά επεκτείνεται προς τα δάχτυλα.  Καθώς αναπτύσσεται ο παθολογικός συνδετικός ιστός δημιουργούνται στο δέρμα κρύπτες, οζίδια και ταινίες σκληρού ιστού που  έλκουν τα δάχτυλα προς την παλάμη και τα κρατούν σε συνεχή κάμψη (εικ. 1 και 2). Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή επίσης και ως ρίκνωση της παλαμιαίας απονεύρωσης. Ενίοτε η πάθηση μπορεί να προσβάλει τα πέλματα ή και το πέος.

Αιτίες

Η αιτία της νόσου του Dupuytren είναι άγνωστη. Το πρόβλημα είναι πιο συχνό σε άνδρες, σε άτομα άνω των 40 ετών και στους Βορειοευρωπαίους. Επίσης φαίνεται να σχετίζεται με την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ όπως επίσης και με τις βαριές χειρωνακτικές εργασίες και κυρίως με τη χρήση κρουστικών εργαλείων, όπως κομπρεσέρ.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της νόσου του Dupuytren περιλαμβάνουν εξογκώματα και κρύπτες μέσα στην παλάμη. Οι όζοι είναι σταθεροί και κολλημένοι στο δέρμα. Οι παχιές ταινίες συνδετικού ιστού επεκτείνονται από την παλάμη προς ένα ή περισσότερα δάχτυλα (εικ. 2). Ο παράμεσος και το μικρό δάχτυλο προσβάλλονται συχνότερα (εικ. 3). Οι ταινίες προκαλούν κάμψη των δακτύλων. Σε πολλές περιπτώσεις προσβάλλονται και τα δύο χέρια, αλλά σε διαφορετικό βαθμό. Οι σκληρίες που εμφανίζονται στην παλάμη δεν είναι επώδυνες, δημιουργούν όμως ενόχληση και δυσκολίες στις καθημερινές δραστηριότητες. Τα προβλήματα εμφανίζονται όταν ο ασθενής δεν είναι πλέον σε θέση να απλώσει την παλάμη του σε επίπεδη επιφάνεια (εικ. 4).  Καθώς τα δάχτυλα μαζεύουν προς την παλάμη ο ασθενής δυσκολεύεται να πλύνει τα χέρια του, να βάλει τα χέρια του στις τσέπες, να δώσει το χέρι του για χειραψία, να φορέσει γάντια.  Είναι δύσκολο να προβλεφθεί πώς θα εξελιχθεί η πάθηση. Μερικοί άνθρωποι έχουν μόνο μικρά οζίδια ή ταινίες, ενώ άλλοι αναπτύσσουν βαριά παραμόρφωση με τα δάχτυλα πλήρως μαζεμένα προς την παλάμη (εικ. 3). Η πάθηση τείνει να είναι πιο σοβαρή εάν εμφανιστεί σε νεαρή ηλικία.

Θεραπευτική αντιμετώπιση

Σε ήπιες περιπτώσεις, ειδικά εάν η λειτουργία του χεριού είναι καλή, απαιτείται μόνο παρακολούθηση. Η ύπαρξη μικρών οζιδίων στην παλάμη δεν σημαίνει ότι απαιτείται θεραπεία ή ότι η ασθένεια θα προχωρήσει. Για πιο σοβαρές περιπτώσεις, υπάρχουν διαφορές θεραπευτικές επιλογές για να αφαιρεθεί ο παθολογικός συνδετικός ιστός και να ισιώσουν τα δάχτυλα. Αυτές οι επιλογές περιλαμβάνουν διαδερμική διατομή του παθολογικού ιστού, ενέσιμα φάρμακα ή χειρουργική επέμβαση. Ο γιατρός σας θα προτείνει την καταλληλότερη μέθοδο με βάση το στάδιο, τη βαρύτητα της νόσου και τις αρθρώσεις που εμπλέκονται. Ο στόχος της θεραπείας είναι η βελτίωση της κίνησης και της λειτουργίας των δακτύλων (εικ. 5 και 6). Ωστόσο, η πλήρης διόρθωση των παραμορφώσεων των δακτύλων δεν μπορεί να συμβεί πάντα. Τα ποσοστά υποτροπής της νόσου ακόμα και μετά από επιτυχημένη χειρουργική θεραπεία είναι υψηλά, αν δεν εφαρμοστεί το κατάλληλο μετεγχειρητικό πρωτόκολλο πρόληψης και αποθεραπείας. Η παρατεταμένη χρήση νυχτερινού νάρθηκα είναι απαραίτητη ώστε να διατηρηθεί η λειτουργία των δακτύλων και να μειωθεί ο κίνδυνος υποτροπής (εικ. 7).  Οι επιπλοκές της χειρουργικής θεραπείας είναι πολλές και σοβαρές όταν η επέμβαση δεν εκτελείται από χειρουργό  χεριού με κατάλληλη εκπαίδευση στην αντιμετώπιση της συγκεκριμένης πάθησης. 

Επέστρεψε με υγεία και δύναμη για νέες προκλήσεις!