fbpx

Σύνδρομο Οπίσθιας Πρόσκρουσης

Τι είναι το σύνδρομο οπίσθιας πρόσκρουσης;

Το σύνδρομο οπίσθιας πρόσκρουσης του αγκώνα προκύπτει από υπερβολική χρήση και καταπόνηση της άρθρωσης του αγκώνα από επαναλαμβανόμενες κινήσεις έκτασης του άνω άκρου. Αυτό συνήθως συμβαίνει σε αθλήματα που περιλαμβάνουν κινήσεις του άνω άκρου πάνω από το επίπεδο της κεφαλής, όπως αθλήματα του τένις και του βόλεϊ αλλά και σε ρίπτες, σε κολυμβητές και σε πυγμάχους. Κατά τη διάρκεια των επαναλαμβανόμενων κινήσεων έκτασης του αγκώνα το οπίσθιο τμήμα του ωλεκράνου προσκρούει επανειλημμένα στο αντίστοιχο βοθρίο του βραχιονίου οστού με αποτέλεσμα τον ερεθισμό και τελικά τη φλεγμονή του χονδρού και τελικά σε τραυματισμό αυτού και του παρακείμενου οστού (εικ. 1). Πολλές φορές εξαιτίας του τραυματισμού του οστού δημιουργούνται οστεόφυτα τα οποία επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο την πρόσκρουση και οδηγούν σε έναν φαύλο κύκλο. Αυξημένος κίνδυνος πρόσκρουσης της άκρης του ωλεκράνου στο βραχιόνιο οστό υπάρχει όταν αναπτύσσονται διατμητικές δυνάμεις στην άρθρωση του αγκώνα όπως για παράδειγμα σε κινήσεις βίαιης βλαισότητα κατά το σερβίρισμα στο τένις ή το κάρφωμα στο βόλεϊ.

Συμπτώματα

Τα τυπικά συμπτώματα είναι ο πόνος και  η ευαισθησία στο πίσω μέρος του αγκώνα, ειδικά όταν προσπαθείτε να ρίξετε μια μπάλα, να ισιώσετε τον αγκώνα ή κατά το σερβίρισμα στο τένις το βόλεϊ.  Επίσης μπορεί να εμφανιστεί πρήξιμο  στον αγκώνα.  Οι αθλητές επίσης παραπονιούνται ότι χάνουν τη δύναμη και την ακρίβεια του σερβιρίσματος ή της ικανότητας ρίψης του ακοντίου, της  σφύρας, της σφαίρας κτλ. Στα τελικά στάδια του συνδρόμου μπορεί να εμφανιστεί δυσκαμψία και απώλεια της πλήρους έκτασης του αγκώνα.

Διάγνωση

Η διάγνωση είναι κυρίως κλινική με τη χρήση ειδικών δοκιμασιών κατά την εξέταση του αγκώνα. Οι απλές ακτινογραφίες δεν είναι πάντα διαγνωστικές αλλά μπορεί να αναδείξουν οστεόφυτα (εικ. 2) στο οπίσθιο τμήμα του αγκώνα ή ακόμα και ελεύθερα σώματα γύρω από την άρθρωση. Συνήθως Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με τη μαγνητική τομογραφία.

Θεραπευτική αντιμετώπιση

Το σύνδρομο οπίσθιας πρόσκρουσης του αγκώνα συνήθως αντιμετωπίζεται συντηρητικά χωρίς χειρουργείο.  Η συντηρητική θεραπεία ξεκινάει με πρόγραμμα αποκατάστασης που περιλαμβάνει ενδυνάμωση των μυών της άρθρωσης του αγκώνα, ενίσχυση της ελαστικότητας και ασκήσεις για τη βελτίωση του εύρους κίνησης της άρθρωσης. Πολλές φορές οι εγχύσεις στο οπίσθιο τμήμα του αγώνα είναι χρήσιμες για τη μείωση της φλεγμονής και του οιδήματος που υπάρχει στην άρθρωση. Συνήθως γίνεται έγχυση κορτιζόνης υαλουρονικού οξέος.  Αν η συντηρητική αντιμετώπιση δεν έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα τότε η χειρουργική θεραπεία είναι η σωστή λύση.  Η χειρουργική θεραπεία με αρθροσκόπηση του αγώνα επιβάλλεται αν υπάρχει κλείδωμα της άρθρωσης του αγκώνα ή έχουν εντοπιστεί ελεύθερα σώματα με τις απλές ακτινογραφίες.  Κατά τη διάρκεια της αρθροσκοπικής θεραπείας γίνεται αφαίρεση των ελεύθερων σωμάτων και καθαρισμός του οπίσθιου τμήματος της άρθρωσης του αγκώνα από τα οστεόφυτα και το φθαρμένο χόνδρο. Η περίοδος αποθεραπείας διαρκεί συνήθως τρεις μήνες και η επάνοδος στα σπορ γίνεται στο 97% των περιπτώσεων στο επίπεδο προ του χειρουργείου.

Επέστρεψε με υγεία και δύναμη για νέες προκλήσεις!